Mniszek lekarski – niezwykłe właściwości niepozornej roślinki

Dobrze znany nam wszystkim z łąk i miejskich trawników mniszek lekarski działa jak naturalny lek moczopędny (diuretyk) – uwalnia nadmiar sodu z komórek, który podwyższa ciśnienie krwi, ale – co ważne – jednocześnie nie wypłukuje potasu. 

Zawiera także magnez, który ma wpływ na rozszerzanie naczyń krwionośnych i lepsze krążenie. 

Liście mniszka są coraz częściej wykorzystywane jako dodatek do sałatek, ponieważ jest on rośliną jadalną mającą mnóstwo cennych dla nas właściwości. Można go jeść na surowo (w sałatkach właśnie), można gotować, smażyć, przygotowywać herbatki i napary. Zewnętrznie sprawdza się w postaci kompresów i okładów. Cenne są właściwie wszystkie części mniszka, łącznie z korzeniem, który najprawdopodobniej ma właściwości antynowotworowe.

Co potrafi mały mniszek?

W ziołolecznictwie zalicza się go do tzw. goryczek (związków goryczkowych), które oczyszczają organizm. Właściwości oczyszczające połączone są z właściwościami moczopędnymi. Stosuje się go przy przewlekłych zapaleniach dróg żółciowych, pęcherza czy właśnie kamicy. 

Mniszek doskonale radzi sobie z oczyszczaniem wątroby i pęcherzyka, ponieważ ma silne działanie żółciopędne. 

Ponadto wykorzystuje się go przy leczeniu cukrzycy (która sprzyja problemom z pęcherzykiem żółciowym), bo roślina wpływa pozytywnie na regulację gospodarki węglowodanowej organizmu. Spowalnia wchłanianie cukru z pożywienia do krwi i obniża indeks glikemiczny jedzenia. 

Czytaj dalej

Mieszanki ziołowe na problemy z sercem i obniżenie ciśnienia

Dlaczego warto postawić na zioła? Bo działają delikatniej i oszczędzają nasz organizm. Trudniej je przedawkować, niż inne leki. I nie dają przykrych efektów ubocznych. Pamiętajmy jednak, by ich stosowanie skonsultować z lekarzem!

Mieszanka ziołowa obniżająca ciśnienie wywołane stresem

Przygotowujemy mieszankę: 2 łyżki głogu, łyżka kwiatu lipy, łyżka krwawnika, łyżka kaliny koralowej, łyżka kozłka lekarskiego, łyżka tarczycy bocznokwiatowej, łyżka żeń-szenia syberyjskiego. Łyżeczkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku i zostawiamy do zaparzenia na 15 minut. Pijemy 3 razy dziennie.

Mieszanka ziołowa na obniżenie ciśnienia przy palpitacji serca

Przygotowujemy mieszankę: 2 łyżki głogu, 2 łyżki serdecznika pospolitego, łyżka kaliny koralowej, łyżka kozłka lekarskiego, łyżka krwawnika, łyżka kwiatu lipy. 2 łyżeczki mieszanki zalewamy szklanką wrzątku. Zaparzamy przez 15 minut. Pijemy 3 razy dziennie.

Czytaj dalej

Choroby krążenia – jakie witaminy i suplementy pomagają w ich leczeniu

Suplementacja diety jest zalecana w wielu sytuacjach, między innymi przy obniżonej odporności, w okresie przekwitania i podczas rekonwalescencji.

Suplementy można stosować również profilaktycznie, by usprawnić funkcjonowanie organizmu i zmniejszyć ryzyko rozwoju chorób. Jeśli szukasz preparatów o korzystnym wpływie na układ sercowo-naczyniowy, podpowiadamy, w jaki sposób działają na organizm:

Beta- karoten

Jest silnym przeciwutleniaczem. Może skutecznie zapobiegać zmianom miażdżycowym. Jego naturalnym źródłem są m.in.: marchew, dynia, melon kantalupa, szpinak, brokuły, morele, brzoskwinie, mango.

Witaminy z grupy B

Wpływają korzystnie na prawidłowe funkcjonowanie naczyń krwionośnych i utrzymywanie prawidłowego ciśnienia tętniczego. Pomagają organizmowi w rozkładzie homocysteiny, której nadmiar uszkadza ściany naczyń. Dobrymi źródłami witamin z grupy B są pełne ziarna (komosa ryżowa, produkty z owsa), szparagi, tuńczyk, halibut, łosoś, pieczarki brunatne.

Witamina C

Przyjmowanie dużych ilości witaminy C powoduje wzrost poziomu glutationu we krwi, składnika przeciwdziałającego chorobom serca. Uważa się, że witamina C neutralizuje wolne rodniki. Występuje w ziemniakach, truskawkach, porzeczkach, kiwi, jagodach, papai, owocach cytrusowych, aronii, żurawinie, rzepie, warzywach zielonolistnych.

Czytaj dalej

Leki roślinne wspomagające serce i walczące z nadciśnieniem

Z biegiem lat, w wyniku naturalnego procesu starzenia się organizmu, naczynia twardnieją, stają się mniej elastyczne. Na ich wewnętrznych ściankach odkładają się cząsteczki tłuszczu, białka i soli wapiennych. Aby ten proces spowolnić, serce potrzebuje wsparcia. Możemy mu je dać sięgając po leki roślinne, witaminy i suplementy diety wspomagające serce.

Dlaczego szukając sposobu by wzmocnić serce, obniżyć ciśnienie i układ krążenia warto postawić na zioła i przyprawy? Bo działają delikatniej i oszczędzają nasz organizm. Trudniej je przedawkować, niż inne leki. I nie dają przykrych efektów ubocznych. Ich stosowanie należy jednak zawsze skonsultować z lekarzem!

Sprawdź, które z przypraw służą sercu:

Bazylia

Liście bazylii są bogate w garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, antocyjany i minerały, takie jak fosfor, magnez, potas, żelazo i wapń. Substancje te sprawiają, że bazylia wywiera pozytywny wpływ na nastrój i zdrowy sen oraz naturalnie obniża ciśnienie krwi. Ale na krótko. Dlatego warto jej używać jak najczęściej, by wydłużyć czas działania. 

Cynamon

 Regularne spożywanie cynamonu może zmniejszyć ciśnienie krwi u osób chorych na cukrzycę. Ale nie tylko, ma także korzystne działanie w przypadku nadciśnienia o podłożu genetycznym. 

Czytaj dalej

Dieta Okinawa: recepta na długie i zdrowe życie

Gdybyśmy mieli wybrać rejon na świecie, gdzie ludzie żyją najdłużej i najzdrowiej, japońska wyspa Okinawa na Oceanie Spokojnym zajęłaby z pewnością pierwsze miejsce.

Co wyróżnia mieszkańców Okinawy? 

Po pierwsze żyje tu najwięcej osób, które ukończyły sto lat. A przy tym nie są to zgrzybiali staruszkowie, lecz ludzie cieszący się życiem, dobrym zdrowiem i tryskający humorem. Dwa razy rzadziej, niż osoby z innych rejonów świata, chorują oni na nowotwory, cztery razy rzadziej dopada ich zawał.

Lekarze od dawna zastanawiali się, z czego wynika ta niezwykła żywotność mieszkańców tej akurat wyspy. I doszli do bardzo interesujących wniosków dotyczących sposobu życia oraz diety mieszkających na Okinawie ludzi. 

Mieszkańcy Okinawy potrafią dostrzegać i celebrować niewielkie przyjemności – takie jak kęs smacznego jedzenia, wymiana uśmiechów na ulicy czy zachwyt nad zachodem słońca. Dzięki temu zachowują pogodę ducha i optymizm do końca życia, bo z radością czekają na kolejny dzień.

Seniorzy żyjący na tej wyspie to ludzie aktywni, po przejściu na emeryturę uczą się nowych rzeczy, rozwijają pasje, ćwiczą - a mogą tacy być, ponieważ są sprawni fizycznie i intelektualnie.

I do tego mieszkańcy tej wyspy odżywiają się niezwykle zdrowo – nic dziwnego, że na bazie ich nawyków żywieniowych stworzono specjalną dietę o nazwie „Okinawa”.

Czytaj dalej

Jedna z najzdrowszych diet świata: dieta kreteńska

Fenomen kuchni śródziemnomorskiej od dawna fascynował lekarzy. To właśnie mieszkańcy basenu Morza Śródziemnego, a w szczególności ci żyjący na greckiej wyspie Krecie, mają najniższy procent umieralności z powodu chorób układu krążenia i niektórych typów nowotworów.

To jedna z najprzyjemniejszych diet

Trzeba przyznać, że dieta zbudowana na wzór zwyczajów żywieniowych Kreteńczyków jest jedną z przyjemniejszych, jakie kiedykolwiek stworzono. Obfituje w pyszne potrawy, a w dodatku jest doskonała dla zdrowia, pozwala zrzucić kilka kilogramów i bez problemu można ją stosować przez całe życie. 

Zgodnie z przyjętymi przez dietetyków zasadami, będąc na diecie kreteńskiej jemy 5 posiłków dziennie, co 2-3 godziny, jednak dostarczamy przy tym organizmowi zaledwie 1200 kcal i najwyżej 40 g tłuszczu.

Co daje stosowanie diety kreteńskiej

Stosowanie tej diety pozwala zabezpieczyć się przed chorobami serca i układu krążenia oraz przed zakrzepicą – wpływa na to fakt, że potrawy, które jemy bogate są w kwasy omega 3, które, między innymi, poprawiają jakość krwi.

Czytaj dalej

Dieta przeciwzapalna – jedna z pięciu diet zdrowia i długowieczności

Lekarze nie mają dziś wątpliwości, że u źródeł wielu poważnych schorzeń, w tym chorób serca, nowotworów, choroby Alzheimera, a także cukrzycy mogą być stany zapalne, które toczą się w organizmie, a z których często nie zdajemy sobie sprawy. 

Najskuteczniejszym sposobem, by przeciwdziałać tym chorobotwórczym procesom jest dieta przeciwzapalna.

Na czym polega dieta przeciwzapalna?

Najogólniej rzecz biorąc dieta przeciwzapalna polega na komponowaniu potraw z produktów przeciwzapalnych i unikaniu tych, które sprzyjają powstaniu przewlekłego stanu zapalnego. Jakie produkty mają tak dobroczynne działanie? Takie, które zawierają dużo antyoksydantów (przeciwutleniaczy), które zapobiegają i eliminują stany zapalne.

Zawdzięczamy ją doktorowi Andrew Weilowi, wykładowcy Harwardu i specjaliście w dziedzinie odżywiania oraz medycyny integracyjnej, łączącej wiedzę Dalekiego Wschodu z osiągnięciami naukowymi Zachodu. 

Stworzona przez niego dieta przeciwzapalna oparta jest na diecie śródziemnomorskiej, do której naukowiec dorzucił kilka azjatyckich „skarbów” np. zieloną herbatę czy azjatyckie grzyby. Choć potrawy proponowane przez doktora Weila są w większości lekkostrawne, zasadniczym celem jego diety nie jest odchudzanie, ale zapewnienie organizmowi optymalnego stanu zdrowia.

Doktor Weil opracował specjalną piramidę żywieniową, składającą się ze zgrupowanych na 12 piętrach produktów. Te najniżej (na pierwszych miejscach) są najważniejsze dla naszego zdrowia:

Czytaj dalej

Akupunktura – sprawdź, co leczy i na co pomaga

Na całym świecie coraz bardziej popularne stają się metody lecznicze stosowane od tysięcy lat w Chinach. Akupunktura, terapia moksą czy masaż bańkami chińskimi. Nie tylko przynoszą ulgę w cierpieniu, ale nie mają skutków ubocznych. 

O moksie i masażu bańkami pisaliśmy już (tu możesz przeczytać tamten wpis: „Wiesz, w czym może ci pomóc tradycyjna medycyna chińska?”). Dlatego dziś więcej o akupunkturze.

Jak działa akupunktura 

Poza łagodzeniem bólu akupunktura wywiera bezpośredni wpływ na krążenie obwodowe, rytm pracy i objętość skurczową serca, ciśnienie krwi, poziom krążących immunoglobulin, perystaltykę jelit, wydzielanie kwasu żołądkowego oraz produkcję białych i czerwonych krwinek, reguluje wszystkie procesy fizjologiczne organizmu. Zmniejsza łaknienie i łagodzi objawy „głodu” towarzyszące odstawieniu substancji uzależniającej (alkoholu, narkotyków, papierosów). 

Zabieg polega na nakłuciu odpowiedniego miejsca, punktu aktywnego, znajdującego się na linii kanałów energetycznych, tak zwanych meridianów. Mają one określony przebieg i są identyczne po prawej i lewej stronie naszego ciała. 

Od czubka głowy po czubki palców biegnie dwanaście głównych szlaków, sześć po każdej stronie ciała. Łączą się ze sobą po dwa: jeden meridian Jin i jeden Jang. Nazwy kanałów pochodzą od nazw obiegów czynnościowych narządów, np. meridian Śledziony (Jin) i meridian Żołądka (Jang). Są jeszcze dwa kanały: główny regulator przedni i główny regulator tylny. Razem jest więc 14 meridianów. 

Znajdujące się na meridianach punkty nakłuwa się cienkimi, mocnymi, wysterylizowanymi igłami z nierdzewnej stali, by zahamować lub zaktywizować strumień Chi i krwi, wprowadzając harmonię w całym organizmie. W ten sposób przywraca się sprzyjającą zdrowiu równowagę i uruchamia proces samouzdrawiania. 

Czytaj dalej

Dieta cukrzycowa. Jak zapobiec rozwojowi choroby

Nasze wskazówki dotyczące odżywiania pomogą zapobiec rozwojowi choroby lub utrzymać prawidłowe stężenie glukozy we krwi, zachować energię i schudnąć, jeśli mamy cukrzycę typu 2.

Gdy jednak chorujemy na cukrzycę typu 1 lub przyjmujemy insulinę czy leki w związku z typem 2, koniecznie skonsultujmy się z lekarzem zanim zastosujemy się do tych zaleceń. 

Utrzymujemy cukier na optymalnym poziomie

Dieta osób chorujących na cukrzycę powinna sprzyjać stopniowemu zmniejszeniu wagi i zapewnić utrzymanie cukru na optymalnym poziomie. Ważnymi jej składnikami są witaminy i minerały: witamina A, witaminy z grupy B, witamina C, wapń i fosfor, występujące w rybach, jajach, serach i pełnoziarnistych produktach zbożowych. 

Organizm potrzebuje także białek

Wybierajmy źródła białka o niskiej zawartości tłuszczów nasyconych, takie jak ryby, białe mięso, orzechy, nasiona, fasola, soczewica i pełne ziarna. Białka spowalniają trawienie węglowodanów i szybkość z jaką glukoza dostaje się do krwiobiegu. 

W diecie cukrzycowej szczególną uwagę zwróćmy na tłuszcze

Niezbędne są nienasycone kwasy tłuszczowe – poprawiają tolerancję glukozy i obniżają poziom cholesterolu we krwi.

Czytaj dalej

Właściwości lecznicze miodu – wykorzystaj je dla swojego zdrowia

Lecznicze właściwości miodu znali już starożytni. My doceniamy go dziś za działanie antybakteryjne, regeneracyjne, za pobudzanie metabolizmu i procesów oczyszczania, za budowanie naszej odporności. Działa też znieczulająco i hormonopodobnie. 

Najlepszy sposób wykorzystania jego właściwości to rozpuszczenie łyżki miodu w letniej wodzie i wypicie rano lub wieczorem. Warto jednak wiedzieć, że skład miodu, a więc i jego działanie, zależą głównie od tego, z jakich roślin pszczoły zebrały nektar, spadź i pyłek kwiatowy. 

Miód wielokwiatowy

Z kwiatów wiosennych ma jasny kolor i łagodny smak, a z letnich jest znacznie ciemniejszy i o bardziej zdecydowanym smaku. Wspomaga mięsień sercowy. Zalecany jest przy chorobach wątroby i pęcherzyka żółciowego oraz przy alergiach, zwłaszcza na pyłki. Jego łagodny smak lubią dzieci i chętnie piją słodzone nim herbatki w czasie grypy i przeziębień. 

Miód rzepakowy

Ma bardzo jasną, słomkową barwę, delikatnie pachnie kwiatami rzepaku. Bardzo szybko się krystalizuje, a jego drobne, białe kryształki tworzą konsystencję masła. Warto o nim pamiętać przy niedomagającej wątrobie, trzustce, nerkach, wrzodach żołądka i dwunastnicy. Obniża ciśnienie tętnicze krwi i wyrównuje niedobory potasu w organizmie. Przyspiesza gojenie ran, a w przypadku oparzenia skóry zapobiega tworzeniu się pęcherzy. 

Miód spadziowy

Powstaje z wydzieliny mszyc i czerwców zebranych przez pszczoły z drzew i roślin. Te miody są gęstsze od nektarowych i mają w swoim składzie więcej potasu, fosforu, chloru, siarki, wapnia, magnezu i żelaza. Mają więc silniejsze działanie bakteriobójcze. Skutecznie wspierają naturalną odporność. 

Czytaj dalej

 

Borelioza – jak rozpoznać pierwsze objawy i jak się chronić przed kleszczami

Gdzie czai się kleszcz

Kleszcze czyhają najliczniej na krawędziach ścieżek i na styku dwóch środowisk, np. lasu i pola. 

Najmniejsze stadia – larwy poszukują drobnych gryzoni aktywnie przemieszczając się wśród traw, ewentualnie siedząc na wysokości kilku, kilkunastu cm nad ziemią na źdźbłach. 

Większe nieco nimfy oczekują na żywicieli na niskich krzewach i trawach na wysokości do około 50 cm. 

Dorosłe samice natomiast wchodzą na krzewy do 120 cm. 

Nigdy nie skaczą z drzew na na ofiarę. Nie unoszą się również na pajęczych niciach. 

Jak atakuje kleszcz

Kiedy kleszcz wejdzie na swoją ofiarę, nie wgryza się od razu. Najpierw wędruje po ciele poszukując miejsca z delikatniejszą skórą. U ludzi zwykle są to miejsca za uszami, szyja, okolice pach, pachwin, brzuch, doły łokciowe czy kolanowe (u dzieci najczęściej kleszcze odnaleźć można w okolicy głowy). 

Kiedy kleszcz jest już zamocowany, nie należy smarować go tłuszczem, ani przypalać ogniem! Powinno się wyjąć pasożyta jednym, zdecydowanym ruchem. Część osób preferuje kleszczołapki lub inne pomocne urządzenia. Można z nich korzystać, ale pod warunkiem, że nie zgnieciemy nimi pajęczaka, ani nie rozerwiemy go na części, co mogłoby skutkować pozostawieniem w skórze ryjka.

 Jeżeli po wyciągnięciu z ciała kleszcz porusza się, to znaczy, że wyciągnięty został prawidłowo. Miejsce po pasożycie należy starannie zdezynfekować. Dobrze jest również obserwować skórę – pojawienie się czerwonego rumienia świadczy o rozpoczynającej się chorobie – boreliozie. Do lekarza należy udać się również w przypadku podwyższonej temperatury oraz objawów przypominających przeziębienie czy bólów głowy (mogą świadczyć o początku kleszczowego zapalenia mózgu). 

Czytaj dalej

 

Osteoporoza: co jeść na wzmocnienie kości i stawów

Osteoporoza jest powszechnie uważana za chorobę starszych kobiet. Faktycznie panie po menopauzie stanowią zdecydowanie największą grupę chorych, ale z powodu zrzeszotnienia kości cierpią także mężczyźni i ludzie młodzi.

Czynniki ryzyka rozwoju osteoporozy niezależne od nas

WIEK: Masa kości maleje wraz z wiekiem. Im jesteśmy więc starsi, tym większe prawdopodobieństwo rozwoju osteoporozy.

PŁEĆ: Osiemdziesiąt procent osób z osteoporozą to kobiety. Panie są bardziej zagrożone tą chorobą, ponieważ ich wyjściowa masa kości jest niższa niż u mężczyzn, a po menopauzie utrata gęstości następuje bardzo szybko.

RASA: Osoby o białej skórze są na osteoporozę narażone bardziej niż inne rasy. 

HISTORIA ZŁAMAŃ: U osób, które doświadczyły jakichkolwiek złamań w okresie po 40 roku życia, istnieje większe ryzyko zmniejszenia masy kostnej, a zatem osteoporozy. Jest to szczególnie prawdopodobne, jeśli do złamania doszło po niewielkim urazie.

HISTORIA RODZINNA: Jeśli masz krewnego pierwszego stopnia (matkę, ojca, brata, siostrę, syna, córkę) z osteoporozą lub osteopenią, jesteś również bardziej narażona na utratę kości. 

ZABURZENIA HORMONALNE: Zwiększone ryzyko osteoporozy jest związane z opóźnionym dojrzewaniem zarówno u mężczyzn jak i u kobiet oraz zaburzeniami prowadzącymi do braku miesiączki u kobiet (brak okresów miesiączkowania przez 3 miesiące lub dłużej).

PRZEBYTA MENOPAUZA: Masa ciała i wskaźnik masy ciała BMI (czyli masa ciała w cm podzielona przez wzrost podniesiony do kwadratu). Smukłe kobiety o drobnych kościach są bardziej narażone na osteoporozę niż kobiety z nadwagą i dużymi kośćmi. BMI poniżej 22 podnosi ryzyko osteoporozy, mimo że BMI pomiędzy 18 a 25 świadczy o prawidłowej wadze. Lekka nadwaga (BMI 26-28) zapewnia pewną ochronę przed osteoporozą, ale już BMI większe niż 28 (spora nadwaga lub otyłość) zwiększa ryzyko tej choroby ze względu na to, że zazwyczaj jest powiązane ze zmniejszoną aktywnością fizyczną.

Czytaj dalej